خداوند تعالی یکی از فرشتگانش را مورد غضب قرار داده و بعد از قطع بالهایش او را در یکی از جزیره های دریای سرخ فرود آورد.

در زمان حضرت ادریس(ع) آن فرشته به نزد وی آمده و به خاطر تقربّش به درگاه الهی از او درخواست دعای خیر نمود، تا خداوند بالهایش را به وی بازگرداند. ادریس(ع) نیز تقاضای او را استجابت نمود و بدین ترتیب آن فرشته مجدّداً مورد رضایت حق واقع گشت، آنگاه به پاس قدرشناسی از ادریس(ع) خواست تا از وی حاجتی طلب کند، ادریس(ع) نیز از او خواست تا به آسمان چهارم پرواز نماید.

تقاضای او مورد قبول واقع گشت، و وقتی ادریس(ع) خود را یافت که در آسمان چهارم در برابر ملک الموت که با تعجب به او نگاه می کرد قرار گرفته بود، به ملک الموت سلام کرد و علّت تعجبب ملک الموت را جویا شد.

عزرائیل(ع) در پاسخ گفت: خداوند به من امر فرموده تا تو را در میان آسمان چهارم و پنجم قبض روح نمایم، در حالی که ضخامت و طول آسمان چهارم پانصد سال است و از آسمان چهارم تا سوم نیز پنجاه سال فاصله وجود دارد و همچنین آسمانهای دیگر. آنگاه ادریس(ع) میان آسمان چهارم و پنجم قبض روح شد «و رَفَعناهُ مَکاناً عَلِیّاً».(1)

_________________________________________

پی نوشت:

1.  سوره مریم / 57 تفسیر قمی ج 2 ص 51.

__________________________________________

بر گرفته از کتاب: مجموعه کامل قصه های قرآنی

مؤلف: محمدجواد مهری کرمانشاهی

ناشر: انتشارات آیین دانش /7-6616126