انسان وقتی گناه کرد، خطایش را پذیرفت؛ پوزش طلبید و سعی در جبران کرد، ولی شیطان که مرتکب گناه و خطا شد، نه تنها عذرخواهی نکرد، بلکه سعی در توجیه آن هم داشت. این گونه است که اگر ما انسان ها با علم به اشتباهی که کرده ایم، آن را بپذیریم، در حقیقت، انسان بودنمان را ثابت کرده ایم، و در غیر این صورت، شیطان بودنمان را!