مقدمه:

آموزه موعود گرایی از جمله موضوعات بسیار مهمی است که تقریبا توجه همه ادیان زنده جهان را به خود جلب نموده است در اسلام  نیز این آموزه یکی از مهمترین مسائل کلامی است که مورد توجه دانشمندان شیعه و سنی قرار گرفته است. در این مجموعه اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان قم به مناسبت نیمه شعبان سالروز میلاد منجی عالم گستر حضرت ابا صالح المهدی(عج) تلاش کرده است در دو بخش شخصیت شناسی امام مهدی(عج) و آشنایی با مدعیان دروغین مهدویت گام ناچیزی در معرفی فرهنگ انتظار و مهدویت و شناسایی آسیبهای آن بردارد.

1- ولادت امام

امام زمان(عج) از پدری همچون امام حسن عسکری(ع) و مادری گرامی به نام«نرجس»(که نام دیگر آن صیقل و ریحانه و سوسن می باشد) در نیمه شعبان255 ه.ق در سامراء پا به عرصه گیتی نهاده و آخرین شاخه سبز علوی را بر تنه دل آرای شجره مبارکه معصومین(ع) ، رویانید.

2- اوصاف ظاهری امام

حضرت مهدی(عج) مردی هست، از فرزندان من که چهره اش مانند ستاره درخشان و رنگ پوستش، همانند عرب زبانان و جسم و هیکل او مانند قوم بنی اسرائیل است، زمین را پر از عدل می کند همانطوری که از جور و ستم مالامال گشته است، اهل آسمان و حتی پرندگان در هوا هم، از حکومت وی خشنود و راضی هستنند. (پیامبر اکرم«ص»)

3- پنهانی بودن ولادت ایشان

حضرت مهدی(عج) قائم از نسل من هست که ولادت ایشان از چشم مردم، مخفی می شود به طوری که می گویند: «او متولد نشده تا بخواهد ظهور نماید»و ایشان در هنگام ظهور، بیعت هیچ کس را به گردن ندارد. (امام سجاد«ع»)

4- آغاز امامت حضرت

در تاریخ هشتم ربیع الاول، سال 260 ه.ق، امام حسن(ع) در شهر سامراء، چشم از گیتی فرو بست و به جوار حق شتافت و در هنگامی که جعفر برادر امام عسکری، خواست بر جنازه امام نماز بخواند، کودکی از میان جمعیت خارج شد و او را به عقب راند و خودش که همان امام زمان بودند بر جنازه پدر خویش به نماز می ایستند و با این اقدام خویش، امامت خود را به شیعیان اعلام می کنند.

5- امامت در زمان خوردسالی

در باور ما شیعیان، امامت در سنین کم، محذوری ندارد و نمونه های دیگری نیز داشته است، همان طوری که از امامان ، امام جواد و امام هادی(ع) و از پیامبران، یحیی(ع) و عیسی(ع) در سنین خردسالی به مقام امامت و نبوت رسیدند، علاوه بر آن، احادیثی که درباره ی ائمه(ع) و تعداد آنها وارد شده اند، آن قدر صراحت به این دارند که امام دوازدهم همان مهدی موعود است، که هیچ گونه جایی برای شک و تردید باقی نمی گذارند.

6- همراه داشتن ذخایر انبیاء

مهدی(عج) از فرزندان من، آنچنان غیبت طولانی دارند که مردم درآن، متحیر و سرگردان می شوند، تا این که ظهور نموده و تمامی ذخایر انبیاء را به همراه می آورد و زمین را پر از عدل و داد می کند همان طوری که از ظلم و ستم پر شده است. (پیامبراکرم«ص»)

7- تبیین امامت از زبان پیامبر(ص)

جانشینان من و خلفای خدا بر مردم، دوازده نفر، بعد از من هستند که اولین آنها علی(ع) و آخرین آنان فرزندم مهدی(عج) است که در زمان ظهور ایشان، عیسی بن مریم(ع) نازل می شود و پشت سر مهدی(عج) به نماز می ایستد و نور الهی در زمین گسترده می شود و حکومت جهانی امام(عج) تمام شرق و غرب عالم را در بر می گیرد.

8- تاکید پیامبر(ص) بر امامت و شکایت از دشمنان

مهدی(عج) قائم از فرزندان من و همنام من می باشد و کنیه او مثل کنیه من و شمایل او، شمایل من و سنت او، سنت من است، مردم را به دین و آیین من دعوت نموده و به سوی قرآن فرا می خواند، هر کس از او اطاعت نماید، از من اطاعت نموده و هر کس از او سر پیچی کند، از من سر پیچی کرده است و هر کس در زمان غیبت، او را انکار کند، مرا انکار کرده است و هر کس او را تکذیب نماید، مرا تکذیب کرده است و هر کس او را تصدیق کند، مرا تصدیق کرده است، از کسانی که سخن من راجع به مهدی(عج) تکذیب وانکار نمایند و کسانی از امتم که گمراه شده و از راه او منحرف گردند، در نزد خداوند متعال، شکایت می کنم و کسانی که ظلم روا می کنند، به جزای خویش خواهند رسید.

9- حکومت مستضعفان

مستضعفان بر روی زمین، که در قرآن ذکرشده اند و خداوند آنها را به مقام والای رهبری مردم نائل می نماید، همانا که ما اهل بیت(ع) پیامبراکرم(ص)هستیم و خداوند، مهدی(عج) ما را بر می انگیزاند تا عذت اهل بیت(ع) را به آنها برگردانده و دشمنان آنان را، خوار و ذلیل نماید.

10- قدرت شیعیان در زمان ظهور

شیعیان ما، در حکومت قائم(ع) ، بزرگان زمین و حاکمان آن هستند و به هر کدام از آنها، قدرت و توانایی چهل فرد، عطا می شود. (امام صادق«ع»)

11- مرزهای حکومت موعود

حکومتی که مرزهای آن، دو قطب منجمد شمالی جنوبی است و تمام سرزمین را در بر می گیرد و بر کل زمین و آنچه در آن است، حکمفرمایی می کند و بدون هیچ مزاحمتی، برای شیعیان، سلطه تمام و قدرت کامل بر قرار می سازد، هما نا که حکومت جهانی موعود منتظر است.

12- آغاز غیبت صغری و مدت آن

1- گروهی مانند شیخ مفید(ره) آغاز غیبت صغری را از هنگام ولادت حضرت مهدی(عج) می دانند و در نتیجه، طول دوره غیبت صغری تقریبا 74 سال می شود، یعنی از آغاز ولادت، تا پایان سفارت آخرین سفیر حضرت.

2- برخی برآنند که غیبت صغری، از سال 260 ه.ق یعنی سال در گذشت امام حسن(ع) آغاز شد و این مدت، تا شروع غیبت کبری، دوران آمادگی شیعیان و انس آنان به جدایی از امام زمان(عج) نام گرفت. این دوران تقریبا 70 ساله، غیبت همه جانبه نبود. سفیرانی رابط بین امام و مردم بودند و مردم با واسطه، پرسشهای دینی و دنیایی خود را از آن حضرت دریافت می کردنند.

3- گروهی آغاز غیبت امام(ع) را از زمانی می دانند که ماموران خلیفه به منزل حضرت در سامراء هجوم آوردند،تا وی را دستگیر کنند و آن حضرت در آن هنگام، در سرداب و در همان جا، از دیدها پنهان شد و تا کنون، در آن جا، بدون آب و غذا زندگی می کند و روزی از آنجا ظهور خواهد کرد. این داستان چنان شهرت یافته که وی را(صاحب سرداب) لقب داده اند ولی در پاسخ این سخنان باید گفت که در منابع شیعی و کتابهای امامیه، هیچ نامی از(سرداب) نیست. و فقط نویسندگان اهل سنت در نوشته های خود بر این نظر اصرار می ورزند.

13- ارتباط امام با مردم در زمان غیبت صغری

امام با مردم در زمان غیبت صغری، با تعیین 4 نفر از شخصیتهای بارز و مورد اعتماد، به عنوان نائب خاص ایشان، دائما در تماس با مردم و مشغول قضاء حوائج آنها بودند. نواب خاصی که مفتخر به این منصب مهم شده اند:

1- عثمان بن سعید، که در سال 267 ه.ق فوت نمودند.                                                                          2- محمد بن عثمان، که در سال 305 ه.ق فوت نمودند.                                                                           3- حسین بن روح نوبختی، که در سال 326 ه.ق فوت نمودند.  

4- علی بن محمد سمری، که در سال 329 ه.ق با وفات ایشان دوره غیبت صغری به پایان رسید.

14- نیاز زمین و ساکنین آن به امام

هیچ زمانی، زمین از حجت خداوند، تهی و خالی نمی شود، خواه به صورت ظاهر یا به صورت پنهان، همچنان که، در عصر غیبت، مردم از وجود امام زمان(عج) همانند خورشید پشت ابر، کسب فیض می نمایند. (امام صادق«ع»)

15- علائم حتمی ظهور

از امام صادق(ع) نقل شده که علائم حتمی ظهورامام زمان(عج) عبارتنداز:1- خروج سفیانی 2- وقوع زلزله در زمین «بیداء» 3- خروج یمانی4- ندای آسمانی5- کشته شدن نفس زکیه.

16- خروج سفیانی

سفیانی مردی از نسل ابوسفیان است که اندکی پیش از ظهور از سرزمین شام قیام می کند، بنا به فرموده امام صادق(ع) ، سفیانی از پلیدترین مردم جهان است. آغاز قیام او ماه رجب است و او پس از تصرف شام و مناطق اطراف آن به عراق حمله کرده و در آنجا به کشتار گسترده ای دست می زند. بر اساس بعضی روایات، از خروج تا کشته شدن او 15ماه به طول می انجامد.

17- زلزله در زمین بیداء

در هنگامی که سفیانی لشکری را برای مبارزه با امام زمان(عج) ، به سوی مکه روانه می سازد تا زمانی که به سرزمین بیداء می رسد، ناگهان زلزله ای هولناک، رخ می دهد و تمام آن سپاه کفر را با خود به قعر زمین، فرو می برد.

18- خروج یمانی

مردی مومن و صالح، از سرزمین یمن، اندکی قبل از ظهور امام، علیه انحرافات و وضع نا مطلوب حاظر، قیام نموده و با تمام توان، با ظلم و تباهی، به مبارزه می پردازد. از امام باقر(ع) در این زمینه نقل شده که می فرماید: در میان پرچم هایی که در زمان ظهور برافراشته می شوند پرچمی هدایت کننده تر از پرچم یمانی وجود ندارد.

19- ندای آسمانی زمان ظهور

در شب جمعه 23 ماه رمضان، ندایی از آسمان بر می خیزد: نام قائم را صدا می زند و به گوش تمام اهل شرق و غرب می رساند تا جایی که از شدت ترس و پریشانی، اشخاصی که خواب هستند، بیدار گشته و افرادی که نشسته اند، به پا می خیزند ،پس شک و تردید به خود راه ندهید که آن ندای اول همانا از جانب، جبرئیل(ع) است ولی در آخر همان روز، صدایی از جانب شیطان هم بلند می شود و وسوسه می کند. پس در آن روز افراد زیادی به شک افتاده و در دوزخ سقوط و هلاک می شوند. (امام باقر«ع»)

20- کشته شدن نفس زکیه

اندکی پیش از قیام امام زمان(ع) ، شخصیت برجسته یا شخص بی گناهی، به دست مخالفان حضرت به شهادت می رسد و بنابر نقل بعضی روایات، این واقعه، 15 شب پیش از ظهور امام رخ می دهد.

21- علائم غیر حتمی ظهور

1- خروج خراسانی: در برخی روایات اشاره شده که شخصی از قبیله بنی تمیم، از جانب مشرق، برای کمک و یاری امام زمان(عج) قیام می کند، البته در بعضی روایات خروج وی را از علائم حتمی دانسته اند.

2- خروج دجال: دجال در لغت به معنای شخص دروغگویی که باطل را حق جلوه می دهد، می باشد و لذا قابل صدق بر افراد زیادی هست و بنابه نقل روایات، قبل از ظهور امام، ستمکاری دروغگو خروج خواهد نمود.

3- خروج سید حسنی: سیدی از نسل امام حسن(ع) ، از جانب دیلم، قبل از ظهور امام، قیام خواهد نمود.

4- خروج شعیب بن صالح از سمرقند یا نیشابور.

5- خروج شیصبانی: (مردی از بنی عباس یا کسی که دشمن اهل بیت(ع) است) از کشور عراق.

6- خسوف و کسوف غیر عادی: کسوف در نیمه ماه رمضان و خسوف در آخر یا اول همان ماه از نشانه های ظهور هستند، زیرا بنابر عادت رایج، کسوف در روزهای نخست و روزهای آخر ماه و خسوف در روزهای میانی ماه، صورت می گیرد. و...

22- جهان در آستانه ی ظهور

از امام صادق نقل شده که فرمودند: "هنگامی که ببینی ظلم و ستم فرا گیر شده، قرآن فراموش گشته و از روی هوا و هوس تفسیر گردیده، اهل باطل بر اهل حق پیشی گرفته، افراد با ایمان سکوت اختیار کرده، پیوند خویشاوندی بریده شده، چاپلوسی فراوان گشته،راههای خیر بدون رهرو و راههای شر مورد توجه قرار گرفته، حلال،حرام شده و حرام مجاز شمرده شده. سرمایه های عظیم در راه خشم خدا(و فساد و ابتذال) صرف گردیده، رشوه خواری در میان کارکنان دولت رایج شده، سرگرمی های نا سالم چنان رواج پیدا کرده که هیچ کس جرات جلوگیری آنرا ندارد، شنیدن حقایق قرآن بر مردم گران آید اما شنیدن باطل سهل و آسان باشد، برای غیر خدا به حج خانه خدا بشتابند، مردم سنگدل شوند(و عواطف بمیرد)، اگر کسی اقدام به امر به معروف و نهی از منکر کند به او توصیه می کنند که این کار وظیفه تو نیست ، هر سال فساد و بدعتی نو پیدا شود.(هر گاه دیدی اوضاع مردم اینگونه شده) مراقب خویش باش و از خدا نجات و رهایی از این وضع نا هنجار را بخواه(که فرج نزدیک است.") البته این تصویر سیاه از دوران پیش از ظهور، چهره غالب آن دوره است چرا که در همین روز گار هم، دین باوران حقیقی که برعهد خود با خداوند استوار می مانند و مرز های اعتقاد خود را پاس می دارند و در فساد محیط حل نمی شوند و سرنوشت خود را به فرجام زشت دیگران پیوند نمی زنند. و اینها از بهترین بندگان خدا و شیعیان امامان نور هستند که در روایات فراوان مورد تمجید و ستایش قرار گرفته اند. اینان هم خود پاک زیستند و هم دیگران را به پاکی دعوت می کنند چون نیک می دانند که می توان از راه ترویج خوبی ها و ساختن محیطی معطر به عطر ایمان، ظهور امام خوبی ها را پیش انداخت و مقدمات قیام و حکومت او را فراهم کرد زیرا که زمانی قیام علیه بدی ها ممکن است که مصلح موعود یاورانی داشته باشد.

23- هنگامه ظهور

وقتی که ظلم و تباهی بر تمام جهان مستول شده، ناگهان ندایی آسمانی سیاهی شب را از بین برده و در ماه رمضان، ماه خدا، ظهور موعود بزرگ را بشارت می دهد، در آن زمان سفیانی بر منطقه وسیعی مانند سوریه و اردن و فلستین سلطه دارد و لذا سپاهی مجهز نموده که در مسیر مکه به تعقیب امام می پردازد ولی در محلی به نام بیداء، به کام زمین می رود و نابود می گردد،پس از شهادت نفس زکیه، امام با سیمای مردی جوان در مسجد الحرام ظاهر می شوند در حالی که پیراهن مبارک پیامبر(ص) را بر تن داشته و پرچم او را به دست گرفته، بر دیوار کعبه تکیه می دهند و در بین رکن و مقام و پس از حمد و ثنای الهی، از خداوند و تمام کسانی که به ندای او لبیک گفته اند، کمک و یاری می جوید. پس از آن اهل آسمان و زمین با او بیعت می نمایند و بعد از آن با کمک یاران خویش بر مکه تسلط پیدا می کند و راهی مدینه می شود تا سرزمین

نبوی را نیز به تصرف خویش در آورد و سپس عازم کوفه عراق می شوند تا بزرگترین حکومت مستضعفان جهان را در آن پایه ریزی نمایند.

24- سیره شخصی امام(عج)

امام مهدی(عج) ، گرچه حاکم و رهبر جامعه بشر در تمام جهان می شود ولی همانند رعیت و افراد عادی جامعه آن روز، به زندگی می پردازد و همانند آنها لباس می پوشد و بر مرکبی مانند مرکب آنها سوار می شود به مقدار قلیلی از متاعهای دنیوی، قناعت پیشه می کند. (امام علی(ع))

 

 

25- مقبولیت امام در نزد مسیحیان

بعد از شکل گیری حکومت امام در کوفه، سپاه جهانی اسلام به بیت المقدس، روی می آورند و آنرا به تصرف خویش در می آورند و پس از آن حضرت عیسی(ع) به اذن خداوند از آسمان نازل می شوند و به جهت اعلا م پیروی خویش از امام زمان(عج) ، در پشت سر وی به نمازمی ایستند، بدنبال این اقدام حضرت عیسی(ع) ، بسیاری از مسیحیان به پیشوای شیعیان، ایمان می آورند، گوئی که خداوند، حضرت عیسی(ع)

را برای چنین روزی ذخیره نموده تا چراغ هدایتی برای حق طلبان قرار بگیرد.

26- مقبولیت امام در نزد یهودیان

در زمان ظهور، امام زمان(عج) ، الواح تحریف نشده و اصلی کتاب مقدس یهود(تورات) ، که در نقاط خاصی از دنیا دفن شده اند را، خارج می سازند تا یهودیان، نشانه های امامت امام را در آن ببینند و آنها با مشاهده الواح، به حقانیت ایشان پی برده و به او ایمان می آورند.

27- راز نهانی بودن زمان ظهور

علت مخفی بودن زمان ظهور، یکی از مسائل غیبی به شمار میرود که تنها، خداوندعالم به آن می باشد ولی با تفکر و تامل در این امر، می توان به وجود حکمتهایی در مخفی بودن امر ظهور، رسید:

1- تداوم امید: وقتی که زمان ظهور پنهان باشد، نور امید در دل منتظران همه عصرها باقی خواهد ماند و با این امید می توانند در برابر سختی های دوران غیبت ایستادگی نمایند.

2- زمینه سازی ظهور: بدون تردید، انتظار سازنده و زمینه چینی برای ظهور، تنها در سایه مخفی بودن زمان ظهور شکل خواهد گرفت زیرا با مشخص شدن زمان ظهور، کسانی که می دانستند که عصر ظهور را درک نمی کنند، انگیزه ای برای تحرک و زمینه سازی نخواهند داشت.

3- اجتناب از وقوع انحراف: در صورت معین بودن زمان ظهور، چنانچه برای مصالحی، آن امر به تاخیر بیفتد، چه بسا افرادی، در اصل اعتقاد دچار شک و تردید شوند، همان که طوری که در زمان تخلف وعده حضرت موسی(ع) ، که 30 روز ملاقات به 40 روز تبدیل شد و امت او دچار تردید شده و به گوساله پرستی روی آوردند.

28- حقیقت انتظار

انتظار، چشم به راه بودن است و این چشم به راهی، به تناسب بستر و زمینه آن، ارزش پیدا می کند و آثار و پیامدهایی دارد . انتظار، تنها یک حالت روحی و درونی نیست، بلکه از درون به بیرون سرایت می کند و حرکت و اقدام را می آفریند. به همین دلیل است که در روایات، انتظار به عنوان یک عمل و بلکه بهترین اعمال، معرفی شده است، انتظار به منتظر شکل می دهد و به کارها و تلاشهای او جهت خاصی می بخشد. انتظار با نشستن و دست روی دست گذاشتن نمی سازد همچنان که انتظار با چشم دوختن و حسرت خوردن، تمام نمی شود، بلکه در حقیقت انتظار، نوعی حرکت و نشاط و شور آفرینی، نهفته است.

29- پاداش انتظار

خوشا به حال آنان که چشم به راه خوبی ها نشسته اند چه بزرگ است پاداش آنان که به انتظار موعود جهانی روزگار می گذرانند و چه شکوهمند است رتبه و مقام آنان که منتظر حقیقی امام هستند، از امام صادق(ع)نقل شده که فرمودنند: خوشه به حال شیعیان قائم ما اهل بیت، آنها که در دوران غیبت او، ظهورش را به انتظار نشسته اند و در ایام ظهورش، سر به فرمان او می آورند، آنها دوستان خدایند که هیچ ترس و اندوهی برای ایشان نخواهند بود. همچنین از امام سجاد (ع) نقل شده که فرمودند: کسی که در زمان غیبت قائم ما(عج)، بر ولایت ما استوار باشد خداوند به او عجر و پاداش هزار شهید از شهدای جنگ بدر و احد را به او خواهد داد.

30- چشم انداز ایده ال حکومت مهدوی

با استفاده از روایات، می توان به سه محوراساسی و عمده برنامه های دولت کریمه امام زمان(ع) اشاره نمود:

الف) برنامه فرهنگی:

1-    احیاء قرآن و سنت پیامبر(ص)

2-    گسترش معرفت و اخلاق

3-    نهضت علمی

4-    مبارزه با بدعتها

ب) برنامه اقتصادی:

1-    بهره وری  از منابع طبیعی

2-    توزیع عادلانه ثروت

3-    عمران و آبادی

ج) برنامه اجتماعی:

1-    احیاء امر به معروف و نهی از منکر

2-    مبارزه با فساد و رذائل اخلاقی

3-    اجرای حدود الهی

4-    عدالت قضائی

آشنایی با مدعیان دروغین

انواع ادعای مدعیان منحرف:

الف) ادعای الوهیت و خدایی؛

ب) ادعای مقام نبوت و پیامبری؛ 

ج) ادعای مقام امامت و مهدویت؛  

د) ادعای مقام نیابت و خاصه؛

و)ادعای ارتباط با امام زمان؛

ه)ادعای ملاقات با امام زمان؛

علل پیدایش انحرافات مدعیان دروغین:

1- سستی در ایمان به خدا و قرآن؛

2- جعل روایات مهدویت؛  

3- انگیزه های شخصی؛

4- اغراض سیاسی؛

5- نقش حاکمان و استعمارگران؛ 

6- فرغه ها و گروه های مذهبی رقیب؛

7- جهل و نادانی؛

اما آنچه برای شیعه مهم است و از اعتقادات اوست اینکه مهدی موعود(عج) :

1- آخرین حلقه از معصومین(ع) است؛

2- فرزند امام حسن عسکری(ع) است؛ 

3- دارای دو غیبت صغری و کبری می باشد؛

4- نشانه هایی از ظهور دارد(این نشانه ها در زمان افراد مدعی رخ نداده است) ؛

5- زنده است(خیلی ازمدعیان از دنیا رفته اند) ؛ 

6- جهان را پر از عدل و داد می کند(هیچکدام از مدعیان این کار را نکردند) ؛

زمینه های انحراف مدعیان دروغین:

1-    تفسیر و تطبیق نادرست؛

2-    استفاده از منابع غیر معتبر و غیر موثر؛

3-    نقل قول ناقص و یک سونگری؛

4-    عرفی شدن و عوام زدگی؛

5-    تعجیل در امر ظهور؛

6-    ادعای کذب(رویت و...) ؛

انگیزه های مدعیان و طرفداران ایشان:

1-    ضعف شخصیتی یا روانشناختی(توهمات، خیال پردازی) ؛

2-    رسیدن به شهرت(کمبود شخصیت، حقارت) ؛

3-    اغراض مادی(جهت رسیدن به اموال امام و نذورات مردم و اوقاف) ؛

4-    حب ریاست و دنیا پرستی؛

5-    جلب اعتماد و پشتیبانی استعمار؛

مدعیان دروغین از آغازغیبت تا عصر حاضر

مدعیان منحرف گذشته

1- عبید الله بن محمد فاطمی: وی سال 259 ه.ق در سلمیه مرکز دعوت اسماعیلیان، متولد و سپس به شام منتقل شد وعده ای را به مغرب فرستاد تا مردم را به ظهور مهدی بشارت بدهد. وی در شمال آفریقا در منطقه سجلماسه قیام خود را شروع کرده و در عین ادعای مهدویت ملقب به قائم هم گردید وسکه ایی را با نام حجت الله ضرب کرد. وی در روز جمعه سال 297 ه.ق در ضمن اینکه خودش را هم مهدی می دانست مبادرت به تشکیل دولت فاطمی نمود. فاطمیون به مدت 270 سال پابرجا ماندند.ایشان در سال 322 ه.ق در سن 63 سالی در مهدیه واقع در سواحل تونس در گذشت.

2- زکریا: وی جوانی بود که در اصفهان و در دهه دوم قرن چهارم ه.ق(319) ادعای مهدویت کرد و با انگیزه سیاسی و دنیوی مقابله با اسماعیلیان به چنین اقدامی روی آورد.

3- محمد بن عبد الله بن تومرت علوی حسنی:وی موسس سلسله الموحدیون در مغرب بود که با حمایت گروهی از اقوام بربر مردم را به ظهور مهدی بشارت داد وسپس به معرفی خود به نام مهدی پرداخت و توانست بر اسپانیا تسلط یابد.وی ضمن نامه ای اعلام کرده بود که از نژاد عرب و قبیله قریش و خاندان هاشمی می باشد ولی گوشت و خون او از عبدالله بن تورت بربری است. در سال 524 ه.ق فوت کرد گرچه عبدالمؤمن جانشین وی ادعا کرد که وی از دنیا نرفته است.

4- میرزا علی محمد باب شیرازی: میرزا علی محمد، فرزند میرزا رضا بزار در سال 1325 ه.ق در شیراز به دنیا آمد و بعد از تحصیلات مقدماتی، در سال 1260 ه.ق به تحریک و تشویق پرنس دالگورکی(نماینده ی دولت روس)ادعای بابیت ، و سپس ادعاهای قائمیت، نبوت و خدایی کرد. سرانجام در سال 1264 ه.ق  در مجلسی که ولیعهد، ناصرالدین میرزا ترتیب داد، در حظور علمای تبریز توبه نامه ی معروف خود را نوشت و در آن، تمام ادعاهای خود را صریح و واضح تکذیب و از شاه تقاضای عفو و بخشش کرد. میرزا علی محمد در سال 1266 به دنبال اغتشاش های مختلف در سطح کشور، که به رهبری پنهان و آشکار خودش صورت می گیرد، به دستور امیر کبیر در تبریز اعدام شد.

5- میرزا یحیی معروف به صبح ازل: میرزا علی محمد فردی به نام میرزا یحیی نوری را در کنار به جانشینی برگزید. میرزاحسین علی نوری بیش از 10 سال از برادر خود میرزایحیی که کارگردان نقشه های دولت روس بود، تبعیت کرد. سپس به هوس ریاست افتاد، علیه او شورید و در کتاب خود به برادرش و جانشینش میرزا علی محمد لقب حمار(الاغ) داد. وی اعلام کرد که برادرش میرزا یحیی به همسر میرزا علی محمد باب تجاوز کرده و سپس او را دراختیار دیگران قرار داده است. میرزا حسین علی با دسیسه ی پنهان دولت روسیه، ادعای پیغمبری و من یظهره اللهی کرد و از برادر خود جدا شد پیروان میرزا یحیی به ازلی و پیروان میرزا حسین علی به بهایی معروف شدند. بر اثر اختلاف شدید میان دو برادر، دولت عثمانی میرزا یحیی را به جزیره قبرس و میرزا حسین علی را به عکا تبعید کرد.

6- میرزا حسین بهاء: میرزا حسین علی نوری معروف به بهاء الله  فرزند میرزا عباس معروف به میرزا بزرگ نوری مازندرانی بود.پدرش در دستگاه حاکم تهران پست منشی گری داشت. میرزاحسین علی در سال 1260 ه.ق در زمره ی پیروان باب در آمد و به پشتیبانی دولت روس آشوبهایی را در کشور سازماندهی کرد. آشوب خراسان، بلوای بابل، فتنه قلعه طبرسی، آشوب زنجان، واقعه ی ننگین بدشت ازجمله فعالیت های اوست. میرزا حسین علی پس از اختلاف با برادرش، خود را محور اصلی آیین جدید معرفی کرد و میرزا علی محمد باب را مبشر خود دانست و با این ادعا بهائیت را به راه انداخت.

مدعیان دروغین کنونی

1- سید حسین کاظمینی بروجردی:وی معروف به کاظمینی بروجردی فرزند سید محمدعلی متولد 1337 است، که هیچ گونه ارتباط و نسبتی با آیت الله العظمی بروجردی معروف ندارد. وی به اصرار پدر به دروس حوزوی مشغول می شود ولی هیچگونه موفقیتی بدست نمی آورد. در سال 1358 امامت جماعت مسجد همت آباد تهران را بعهده می گیرد و پس از مدتی، جلساتی تهت عنوان سیر عرفان امامان آسمانی را آغاز می کند. و ادعاهایی را مطرح و با شگردی خاص تعدادی از نوجوانان و جوانان را جذب می کند در مناسبتها با پخش نوار سخنرانی و جزوات و تراکها ی متعدد مانند: راهیان عرفان عینی، سالکان هیئت منصور المهدی، دار التبلیغ مسجد همت آباد، فعالیت گسترده خویش را آغاز کرده و در خلال سخنان خود اظهار می دارد که: حرف ما حرف آقاست از خود حرفی نمی زنیم. سپس قرآن درمانی را به صورت وسیع با انگیزه جذب طیف عظیمی از زنان سر لوحه اهداف خویش قرار می دهد.

ادعاهای واهی کاظمینی:

1-    ادعای ارتباط با امام زمان(عج) ؛

2-    ادعای اطلاع از امور غیبی، احوال افراد و پیشگویی وقایع آینده؛

3-    ادعای داشتن طی الارض وعارف بودن؛

4-    استفاده از عنوان ایت الله و ادعای مرجعیت در حالی که قادر به خواندن روایات عربی نبوده و حتی خطبه های سخنرانی را غلط می خواند؛

5-    راه اندازی قرآن درمانی صوری برای شفاء و حل مشکلات که معمولا ناهماهنگ و ناهمگون است؛مثلا برای مشکل نازائی به آیه"ن  و القلم و ما یسطرون"سفارش می کند در حالی که سنخیتی با مشکل ندارد؛

6-    در اقدام به تعبیر خواب، به گونه ای به مخاطب القاء می کند که با حضرت ارتباط دارد؛

7-    اقدام به طرح عریضه نویسی خطاب به امام زمان  در میان مریدان؛

8-    ادعای ارتباط پردش با امام زمان(عج) و داشتن وساطت و نیابت آن حضرت و اقتدائش در نماز به امام زمان(عج) ؛

9-    استفاده از عنوان نفس زکیه؛

10-          ادعای داشتن اسم اعظم.

2- فریده گل محمدی آرمان: ایشان اهل لرستان بوده و ادعا می کند که در آینده با امام زمان(عج) ازدواج خواهد کرد وی از خانواده ای است که آلودگی به اعتیاد داشته و مقید به مسائل شرعی نبودند و حتی زمانی هم بی حجاب بودند. وی در محفلهای متعدد ادعا می کند که امام زمان به او پیام می دهد و می تواند خواب های مریدان را بصورت نقاشی به اطلاع حضرت ببرد و از این راه پول و نذورات مردم را جمع آوری کند. شروع جلسات وی از سال 1363 است که بعنوان روضه، سفره ابوالفضل، ختم انعام موعظه در منزل خود و مریدان برگزار می کند و به بهانه ی خواب و رؤیا قضیه ارتباط با امام زمان را اعلام می کند. وی حتی با تلاش بعضی ها، کتابهایی را نوشته که عموماً کتب وی جنبه رونویسی داشتند چون وی به علوم عربی و حوزوی آشنا بودند.

کتب وی عبارتنداز:

1-    سیمای حکومت حضرت مهدی(عج)

2-    البیعة الله

3-    طاووس بهشتیان

برای حضور وی در جلسات باید از ماه ها قبل مریدان وی وقت بگیرند و با تشریفاتی خاص در جلسات حاضر شوند.

3- علی رضا پیغان: ادعای مهدویت نموده و تمام حرفهای خود را در کتابی بنام القائم بیان نموده و می گوید اینجانب علی رضاپیغان،فرزند محرم متولد 1345 صادره از تهران. مهدی و قائم آل محمد(ص) هستم و امام دوازدهم(عج) که فرزند امام حسن عسکری(ع) بودفوت کرده و قبراو در مسجد جمکران یا مکه موعود است و شما جماعت شیعۀ بعد از رسول خدا(ص) دوازده امام نداریم بلکه چهارده امام داریم که اول آن حضرت علی(ع) است آخرآنها من هستم و قبله مکه تغییر کرده و باید بسمت مسجد جمکران نماز بخوانیم. وی در کتاب القائم ضمن ادعاهای واهی، حضرت امام خمینی (ره) و مقام معظم رهبری و تمام مسئولین و مراجع را با ادبیات بسیار زشت مورد بی مهری قرار می دهد و با استفاده از روایات و حذف بخشهایی از آن، به نتایج نادرستی می رسد که با بررسی اجمالی این کتاب به تناقض گویی های زیادی خواهید رسید.



منبع: اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان قم

www.ershadqom.ir