زنی به نام اُم عقیل با تنها پسرش در بیابانی به دامداری زندگی می گذراندند که در اثر حادثه ای فرزند وی در اثر فشار گله شتران به درون چاه افتاده و مرد. آن زن بدون توجه به مرگ فرزندش از مهمانانی که راه گم کرده بودند با ذبح گوسفندی پذیرایی نمود. مهمانان از شکیبایی زن تعجب کردند. آن زن از مهمانان خواست: اگر از قرآن چیزی بلدند برای تسلی خاطر وی در مرگ فرزندش بخوانند. ایشان آیه استرجاع «انا لله و انا الیه راجعون» را خواندند. آن زن، دو رکعت نماز گزارده و گفت: اگر کسی در این جهان باقی می ماند، پسر من نیز برای رسیدگی به کارهای من می ماند. سپس گفت: خدایا! تو نیز در برابر صبر من، به وعده خود به شکیبایان وفا کن.1

 

________________

پی نوشت:

1.     تفسیر نمونه، ج 1، ص 535

 

بر گرفته از کتاب: قرآن و سبک زندگی

تهیه و تدوین این کتاب: معاونت تربیت و آموزش سازمان عقیدتی سیاسی ناجا، اداره کل پژوهش و تألیفات آموزشی