صقر پسر ابی دلف گوید: از امام جواد(ع) شنیدم، که فرمود: امام پس از من پسرم امام علی(ع) خواهد بود، و به درستی که امر او، امر من است و سخنش سخن من، و طاعتش طاعت من، و امام پس از او پسرش امام حسن(ع) خواهد بود، امر او، امر پدرش است، و سخنش سخن پدرش، و طاعت از او، طاعت از پدرش. سپس سکوت کرد.

گفتم: ای فرزند رسول خدا(ص)! امام پس از امام حسن عسکری(ع) چه کسی خواهد بود؟! او به شدت گریست و سپس فرمود: به درستی که پس از امام حسن(ع) پسر او قائم به حق و منتظَر خواهد بود.

گفتم: ای فرزند رسول خدا(ص)! چرا او قائم نامیده شده؟ فرمود: از آن روی که پس از آنکه نامش از یادها برود، بیشترینۀ کسانی که معتقد به امامتش بودند، مرتدّ شوند، و به این دلیل که قیام خواهد کرد.

گفتم: ای پسر رسول خدا(ص) چرا «منتظَر»ش نامند؟ فرمود: او را غیبتی است مدتش به درازا می کشند و مخلصان انتظارش را می کشند و بی عقیدگان و اهل شک انکارش می کنند و منکران، وجودش را به مسخره می گیرند. و دروغ می گویند کسانی که برای ظهورش وقت تعیین می کنند، و شتاب زدگان هلاک می شوند، و مطیعان او نجات می یابند.

 

 

بر گرفته از کتاب: ترجمۀ (انوار البهیه) زندگی نامه چهارده معصوم(ع)

مؤلف: محدث بزرگ شیخ عباس قمی(ره)

مترجم: کریم فیضی تبریزی

ناشر: انتشارات تهذیب