ثبت و ضبط خاطرات رانندگان حمل و نقل عمومی به ویژه تاکسیرانان یکی از خواسته‌‌های حجت الاسلام قرائتی است که تأکید زیادی به آن دارد چون خاطرات آنها را منبع بسیار غنی و مناسبی می‌داند که می‌توان برای تبلیغ دین از آنها استفاده کرد. او با بیان مثالی توضیح می‌دهد: در مقطعی از کودکان خواستیم شیرین‌ترین خاطره‌ای را که از نماز دارند به ستاد اقامه‌ی نماز ارسال کنند. در یکی از این نامه‌ها یک دختر 11 ساله نوشته بود: « همراه پدر و مادرم با اتوبوس عازم جایی بودیم که ناگهان یادم افتاد نماز نخوانده‌ام. به پدرم گفتم به راننده بگوید ماشین را نگه دارد. پدرم گفت ماشین به خاطر یک بچه نمی‌ایستد! با اصرار بیشتر من پدرم گفت: چشمت کور! می‌خواستی نمازت را بخوانی. وقتی متوجه شدم نمی‌توانم موفق شوم، بطری آبی را از کیفم در آوردم و سطل کوچک اتوبوس را هم برداشتم و شروع به وضو گفتن کردم. از آنجا که هر کسی برای خدا حرکت کند خدا مهرش را در دل‌ها می‌اندازد، راننده اتوبوس که متوجه نشسته نماز خواندن من شده بود، ماشین را نگه داشت تا نمازم را بخوانم اما هنگامی که نمازم تمام شد، دیدم 17 نفر از مسافران اتوبوس مشغول نماز خواندن هستند ». استاد قرائتی با اشاره به این ماجرا تأکید می‌کند « حتی یک دختر 11 ساله در بیابان هم می‌تواند امام باشد! خاطرات رانندگان وسایل حمل و نقل عمومی باید جمع آوری شود. این خاطرات منابع بسیار مهمی می‌توانند باشند که نقل‌شان دل آنها را به سمت دین بر می‌گرداند ».